20. Nušićevi dani 2003
czks

Festival „Nušićevi dani“ pokrenut je 1984. godine u Smederevu, s ciljem popularizacije velikog komediografskog dela Branislava Nušića, koji je važan deo života (detinjstvo i mladost) proveo u Smederevu.
Aktuelizovanje Nušića u našem vremenu ostvareno je, pre svega, pozorišnim predstavama, naučnim skupovima, tribinama, izložbama, izdavačkom delatnošću, specijalizovanim dečijim programima i uvođenjem nagrade za životno delo glumcu – komičaru.
Od 1990. godine dodeljuje se Nušićeva nagrade za životno delo glumcu komičaru.
Godine 1991. u Smederevu je otkriven spomenik Branislavu Nušiću, rad mr Vlaste Filipovića, akademskog vajara. Od 1995. godine ustaljuje se Nagrada publike za glumačko ostvarenje. Iste godine započinju susreti škola koje nose ime Branislav Nušić.
Godine 2000. festival je prvi put imao takmičarski karakter, a od 2004. festival kontinuirano ima takmičarski karakter. Dodeljuje se Nušićeva nagrada za najbolju predstavu u celini po oceni stručnog žirija.
Od 2007. godine ustaljuje se Nušićeva nagrada za najbolju predstavu na osnovu glasova publike. Godine 2011. ustanovljena je Nušićeve nagrade pozorišnom reditelju za revitalizaciju dramske klasike na teatarskim scenama u zemlji i inostranstvu koja će se dodeljivati bijenalno.

Istorijat
Prethodni
Program
  • 12.4. (subota)
    Predfestivalski program
    DEČIJA SUBOTA

    Velika dvorana u 17 h
    Kulturno-sportski centar Čajetina
    Dečiji dramski studio „Bistričak“
    Branislav Nušić
    UJEŽ
    Reditelj: Biljana Zdravković
    Muzika: Nikola Pejović
    Organizator: Duško Milojević
    Lica:
    Gospodin Lazić – Marko Tomović
    Gospođa Lazić – Lena Radulović
    Dana, kći – Tijana Vesović
    Zare, sin – Aleksandar Bogdanović
    Ružica, mlađa ćerka – Bojana Pavlović
    Gospodin Marković – Marko Jevremović
    Gospodin Šušić – Dobrosav Obradović
    Duško Popović – Branislav Tomović
    Gospođa Arsić – Bojana Pavlović
    G-đa Živanović – Anastasija Bogdanović
    Gospođa Spasić – Ivana Mitrašinović
    Gospođa Petrović – Sofija Pavlović
    Gospođa Janković – Marina Dedović
    Kovaljevska – Danka Obradović
    Agent – Marko Jevremović
    Sofi, služavka – Slavica Tucović
    Inspicijent: Milica Jokić
  • 14.4. (ponedeljak)
    Festivalski program

    Plato u 18,45 h
    Polaganje venaca
    na spomenik Branislavu Nušiću ispred Centra za kulturu Smederevo
    Hol u 19 h
    Svečano otvaranje
    20. Pozorišnog festivala „Nušićevi dani“ Smederevo 2003.
    Manifestaciju otvara Miroslav Marinović,
    pomoćnik ministra za kulturu u Vladi Republike Srbije
    Svečano otvaranje izložbe kolaža
    Zorana Stošića Vranjskog, iz Sombora
    Izložbu otvara Vera Horvat, direktor Centra za kulturu Smederevo
    i zamenik predsednika organizacionog odbora „Nušićevih dana“
    Velika dvorana u 19,30 h
    Večernja scena pozorišta „Boško Buha“ Beograd
    Milica Novković
    TI ME ŽIVKA ZABORAVI
    Reditelj: Peđa Štrbac
    Scenograf: Vesna Popović
    Nušića igra: Goran Jevtić.
  • 15.4. (utorak)
    Velika dvorana u 19,30 h
    Narodno pozorište „Sterija“ Vršac
    Branislav Nušić
    SVET
    Reditelj: Pavle Lazić
    Scenograf: Darko Nedeljković
    Kostimograf: Darko Nedeljković
    Kompozitor: Ivan Brkljačić
    Lica:
    Toma Melentijević – Tihomir Stanić
    Stana, njegova žena – Dojna Andrejević
    Nada, njihova kći – Vanja Radošević
    Jelkica, njihova kćer – Nevena Svilarov
    Sima Jeremić, činovnik – Dragan Džankić
    Gospođa Živanović – Ljiljana Josipović
    Gospođa Tomić – Bojana Udicki
    Stojanović – Ivan Đorđević
    Gospođa Marta, njegova tetka – Jelena Radosavljević
    Učitelj muzike – Dejan Petošević
    Tetka Kaja – Slavica Nikolić
    Ana, služavka kod Tome – Jelica Brestovac
    Devojčice – Jovana Andrejević, Sandra Brzić, Jovana Dmitrić
    Prvi nosač – Goran Marković
    Drugi nosač – Svetozar Vojtečki
    Inspicijent i organizator: Merima Ogrizović
    Sufler: Jadranka Mojsin
    Svetlo: Željko Novakov
    Ton: Mirča Omoran
    Krojački radovi: Dušanka Zdravković, Marinko Cera, Slava Ivanov
    Stolarski radovi: Svetozar Vojtečki, Jan Omoran
    Rekviziter: Goran Marković
    Bravar: Dragan Čanković
    Premijera: utorak, 25. februara 2003. godine, sezona 2002/2003.
    v. d. direktora Milenko Gvozdić
    Umetnički direktor: Aleksandra Đurić Bosnić
    Tehnički direktor: Dragoslav Dobrosavljević
  • 16.4. (sreda)
    Koncertna dvorana u 12 h
    Okrugli sto „Nušićevih dana“
    KAKO S NUŠIĆEM DALjE?
    Okrugli sto vodi: dr Dragana Čolić – Biljanovski
    Uvodno slovo: dr Zoran T. Jovanović
    Velika dvorana u 19,30 h
    Makedonski naroden teatar Skopje (Makedonija)
    Dejan Dukovski
    BURE BARUTA
    Reditelj: Sašo Milenkovski
    Scenograf: Miodrag Tabački
    Kostimi: Tihomir Spirovski
    Muzička ilustracija: Sašo Milenkovski
    Ovravotka na „Zajdi, zajdi jasno sonce“: Venko Srefimovski
    Lica:
    Dimitrija – Mitko Kostov
    Angele – Pero Arsovski
    Sveto – Mirče Donevski
    Blagoja – Emil Ruven
    Ace – Vlado Jovanovski
    Ana – Jasmina Popovska
    Andrea – Nikola Ristovski
    Policaec – Trajče Georgiev
    Svetle – Danče Georgievska
    Čovek – Emil Ruven
    Gorgi – Kiril Pop Hristov
    Gela – Nina Levi
    Topuk – Vlado Jačev
    Boris – Vladimir Endrovski
    Kiril – Jordan Simonov
    Mane – Aleksandar Mikik
    Ace – Magdalena Rizava Černih
    Evdakija – Magdalena Rizava Černih
    Bavata – Magdalena Rizava Černih
  • 17.4. (četvrtak)
    Koncertna dvorana u 12 h
    Predstavljanje knjige iz edicije „Nušićevih dana“
    Milosav Buca Mirković
    NUŠIĆEVA VELIKA DECA – SMEDEREVSKI LAUREATI
    Velika dvorana u 19,30 h
    Pozorište „Toša Jovanović“ Zrenjanin
    Branislav Nušić
    NARODNI POSLANIK
    Reditelj: Dušan Petrović
    Scenograf: Hupko Ištvan
    Kostimograf: Marina Sremac
    Kompozitor: Vladimir Agić
    Lektor: Radovan Knežević
    Lica:
    Jevrem Prokić – Jovan Torački
    Pavka – Anđelka Davidovac
    Danica – Sanja Ristić Krajnov
    Spira – Mirko Pantelić
    Spirinica – Nataša Ilin
    Ivković – Ljubiša Milišić
    Gospa – Marina Edit Tot
    Jovica Jerković – Dragan Đorđević
    Sima Sokić – Zvonko Gojković
    Sreta – Jugoslav Krajnov, k.g.
    Mladen – Goran Stanisavljev
    Dejan Sredojević, k.g.
    Fotograf: Aleksandar Ćurčin
    Inspicijent: Jelena Ristić
    Sufler: Ljiljana Nikolić
    Majstor svetla: Tomislav Stoiljković
    Majstor tona: Duško Istrat
    Maske, kostimi i dekor urađeni u sopstvenim radionicama pod
    rukovodstvom šefa tehnike Kašlik Vilmoša
    Organizatori: Ivana Kukolj – Solarov i Smiljana Tucakov
    Umetnički direktor: Miloš Jagodić
    Direktor: Goran Ibrajter
    Premijera: septembar 2002. godine, sezona 2002/2003.
  • 18.4. (petak)
    Koncertna dvorana u 12 h
    Tribina „Nušićevih dana“
    NUŠIĆ I KARAĐALE
    Učestvuju: prof. dr Silviu Anđelesku, direktor Instituta za istoriju
    umetnosti Rumunske akademije, Bukurešt, prof. Lučijan Pavel,
    Filozofski fakultet, Beograd, prof. dr Marina Badesku, šef
    departmana za rumunski jezik, Filozofski fakultet, Novi Sad, prof.
    dr Radivoje Konstantinović, profesor Beogradskog univerziteta,
    Minerva Trailović – Kondan, Filološki fakultet, Beograd i Rodika
    Ursulesku, Filozofski fakultet Novi Sad.
    Velika dvorana u 19,30 h
    Teatar „Joakim Vujić“ Kragujevac
    Branislav Nušić
    OŽALOŠĆENA PORODICA
    Reditelj: Ljubomir Ubavkić – Pendula
    Scenograf: Milivoje Štulović
    Kostimograf: Gorica Popović
    Muzički saradnik: Ivan Filipović
    Lica:
    Agaton Arsić, sreski načelnik u penziji – Ljubomir Ubavkić – Pendula
    Bratislav Slavković
    Tanasije Dimitrijević, trgovac – Miloš Krstović
    Proka Purić, opštinski činovnik – Aleksandar Milojević
    Trifun Spasić, nezaposleni građanin – Vladan Živković
    Mića Stanimirović – Dragan Stokić
    Dr Petrović, advokat – Saša Pilipović
    Simka, Agatonova žena – Danica Krljar
    Vida, Tanasijeva žena – Jasmina Živanović
    Gina, Prokina žena – Marina Stojanović
    Sarka, udovica – Gorica Popović, k.g.
    Vladanka Pavlović
    Danica Sanja Matejić
    Direktor pozorišta Aleksandar Miloradović
    Grobari
    Trubači
    Inspicijent: Aleksandar Miloradović
    Sufler: Rada Jovanović
    Direktor teatra: Zoran Petrović
    19.4. (subota)
    Velika dvorana u 12 h
    Program za decu „Nušićevih dana“
    MOJ DEDA BRANISLAV NUŠIĆ
    Učestvuju: Ivan Predić, Nušićev unuk i dr Slavko Domazet, publicista
    Koncertna dvorana u 20 h
    SVEČANA DODELA NUŠIĆEVE NAGRADE
    za životno delo glumcu – komičaru
    MIHAJLU MIŠI JANKETIĆU, dramskom umetniku iz Beograda
    U programu učestvuju:
    Rada Đuričin, glumica
    Tihomir Stanić, glumac
    Branislav Bane Zarin, pijanista
           
           
Nagrada za životno delo
OBRAZLOŽENjE ŽIRIJA
o dodeli Nušićeve nagrade za životno
delo glumcu komičaru Mihajlu Miši Janketiću

Mihajlo Miša
Janketić U neodoljivom, nezaobilaznom Nušićevom repertoaru Miša
Janketić je odigra(va)o dve najkrupnije i najfrekventnije role: (pored
Jerotija Pantića u Sumnjivom licu, Jevrema Prokića i Narodnom
poslaniku i Agatona u Ožalošćenoj porodici).
Nastavljajući genealoško glumačko stablo (Milivoje Živanović, Ljubiša
Jovanović, Mija Aleksić, Čkalja Petrović, Pavle Minčić) večiti dečak
Jugoslovenskog dramskog pozorišta proširio je komičarski vokabular i
oživeo neusiljenu mimikriju savremenog građanskog mentaliteta, dok je
u Jevremu Prokiću postepeno, iz drugog plana gradio i vrhunio tobož
zbunjenog, šatro čestitog kandidata vladajuće stranke, stilizujući
onovremskog čoveka, dotle je u Agatonu, odista odabranim sredstvima i
veštom montažom fizičkih i govornih gegova, odslikao agresivnog,
pustopašnog, sebe svesnog sreskog načelnika, inteligentnijeg od svoje
vajne familije drskih lopova i lažova. U Jevremu Prokiću Miša Janketić
daje, najpre inferiornog, smešnog građanina male varoši željnog
političke karijere preko lova u mutnom, a potom, u gradaciji komičnih
znakova, agresivnog perjanika, koji ne vidi nikoga oko sebe, ali se
zavarava sopstvenim iluzijama i strastima. Kod Agatona, međutim, naš
karakterni komičar parekselans, gde obrnutom eksalacijom glumačkih
bravura, već na samom upadu, okupaciji pokojnikove kuće, njegov bivši
sreski načelnik prljavih ruku uspostavlja red, razvrstava i samozvane
dalje i bliže rođake pokojnog gazde Mite. Janketićev Agaton ume sve da
vidi oko sebe, ali se ne zavarava iluzijama. On dobro zna da će svi,
baš svi ostati bez ikakve dobiti kada se otvori testament, i zato
žuri, kao u nekom romanu Agate Kristi, da briše jednog po jednog, ne
bi li njemu i njegovoj gospođi Simki, ostalo što se bar može izvući iz
naslednog dokumenta. Ovejan, pragmatičan, retoričan, Janketićev Agaton
je prevashodno inteligentan, i u karakteru i po svojim selektivnim,
ali efektnim glumačkim sredstvima i znakovima.